شماره‌ی صفر: چرا وبلاگ می‌نویسم؟

 سلام

من بنا به تجربه متوجه شدم که وبلاگ نوشتن اگر برای سایرین فایده‌ای نداشته باشه، قطعا برای خودم مفید خواهد بود. با این حال، امیدوارم کسان دیگری هم باشند که بتوانند از این وبلاگ استفاده کنند. اما در این وبلاگ چه خواهم نوشت؟

نوشته‌ها رو در نظر دارم که از چند دسته‌ی کلی فراتر نباشند. اول، از تجربه‌های خودم می‌نویسم. مثلا، چگونه برای آزمون تافل آماده شدم، چگونه مدرک تحصیلیم رو از دانشگاه گرفتم، چگونه اپلای کردم و ... . اینکه چگونه یک مهارتی را یاد گرفتم یا مي‌خواهم یاد بگیرم، دسته‌ی دومی‌ست که قصد دارم در مورد آن بنویسم. احتمالا نظراتم در مورد کتاب‌ها، فیلم‌ها و دیگر چیز‌هایی که برایم جالب بود را نیز در قالب یک دسته جداگانه به اشتراک می‌گذارم. سعی می‌کنم با لیبل‌گذاری مناسب نوشته‌ها را دسته‌بندی کنم.

حالا چه شد که تصمیم به نوشتن وبلاگ گرفتم؟

مدتی است که به این نتیجه رسیده‌ام که تجربه‌های تک تک ما ارزشی برای دیگران دارند. متاسفانه بنابر عادت، تجارب ما به طور شفاهی به دیگران منتقل می‌شوند. این  مسئله موجب می‌شود که نه تنها تجربه‌های ما در گذر زمان دچار فراموشی یا تحریف شوند، بلکه تعداد افرادی که به این تجارب دسترسی دارند نیز محدود شود. نوشتن یک بلاگ که توسط موتور‌های جستجو قابل پیدا شدن باشد به نظر من ارزش بسیاری دارد.

همچنین، نوشتن از خودم حتی اگر به حال دیگران سودی نداشته باشد، می‌تواند یک وقایع‌نگاری باشد تا اگر در آینده خواستم تغییر، رشد یا پسرفت خود را بررسی کنم بسیار کارا خواهد بود. به علاوه، تمرین نوشتن در این بلاگ، تلاشی‌ست برای تقویت مهارت نوشتن و داستان‌گویی من. امیدوارم بتوانم به مرور روایت‌گر بهتری شوم.

چند قانون قبل از شروع این بلاگ برای خودم تعیین کردم که اینجا می نویسم تا فراموش نکنم. نخست، اینکه حق ندارم هیچ پستی را پس از انتشار پاک کنم. تمام فکرم را باید قبل از انتشار پست بکنم و اگر پستی منتشر شد، تنها با انتشار پست‌های بعدی می‌توانم یک پست را اصلاح کنم. دوم، تلاش می‌کنم خارج از آنچه در این پست به آن پرداختم در این بلاگ منتشر نکنم. سوم، سعی می‌کنم هر ماه حداقل یک پست در این بلاگ بنویسم.